تولدم مبارک....
امروز هم یه روز معمولیه مثل همه ی روزها.
ولی تنها تفاوتی که حداقل برای من داره اینه که تولدمه.
17 سال از روزی که مثه همه ی شما با گریه به دنیا اومدم میگذره..
17 سال میگذره و هنوزم هدف های زیادی دارم که برای رسیدن بهشون دارم با زندگی می جنگم...
امروز روز تولدمه ولی میدونم هیچکس یادش نیست.من نه محتاج یه کیک تولدم و نه محتاج کادو های فروان.تنها نیاز من نیاز به اهمیت داشتنه نیاز به مهم بودن نیاز به محبت...
خیلی شوخم هیچ وقت خنده از رو لبم محو نمیشه ولی هیچ وقت اطرافیانم نمیدونن که این خنده ها برای پنهان کردن غم هام هست .چون دوست ندارم هیچ کس واسه خاطر من ناراحت بشه.هیچ وقت با کسی دردو دل نکردم .اگه خیلی مشکلات بهم فشار آوردن نهایتش این بوده که گریه کردم.
بگذریم...
اگه هیچکسی رو هم توی دنیا نداشته باشم خوشحالم که خدا رو دارم و همین که خدا باهامه برام کافیه.حاضرم همه دنیا ازم روی گردان بشن ولی خدا بهم پشت نکنه...
اینا حرفایی بود که تو دنیای واقعی نمی شد زد.؛آخه گوش شنوایی واسه شنیدنشون وجود نداره.گفتم شاید تو دنیای مجازی کسی باشه که به حرفای صد مَن یه غاز من اهمیت بده...
مهم نیس
تولدم مبارک....

![]()








به نام خدا